Subotičanka dobija penziju još od 1945.

0505-Penzioneri_A-nova_620x0
BEOGRAD | Iz Fonda PIO nekim korisnicima se isplaćuju prinadležnosti i duže od pola veka. Ček najduže dolazi na adresu jedne Subotičanke, Beograđanka je prati.
Sedam decenija poštar svakog meseca zvoni na adrese dveju dama, rekorderki po dužini primanja penzije u Srbiji. Najduži „penzionerski staž“ ima gospođa iz Subotice, koja je pravo ostvarila maja davne 1945. godine. Njena „koleginica“ iz Beograda u penziju je otišla februara 1946. godine, kao invalidski korisnik.
Od 1,7 miliona penzionera u Srbiji na više od 400 adresa čekovi stižu jednom u 30 dana već duže od pola veka. Primaju ih oni koji su to pravo stekli u periodu od 1949. do 1959. godine.
“U Srbiji duže od tri decenije penziju dobija 38.467 korisnika, a četiri decenije i duže čekovi stižu na adrese 7.423 korisnika prava – kažu u Fondu PIO. – Među ljudima koji su na spisku ovog fonda duže od 40 godina najviše je onih koji su ostvarili pravo do 1975. i dalje ga koriste. Najbrojniji su korisnici iz kategorije zaposlenih, slede ih vojni penzioneri, a samo je 17 među samostalcima. Poljoprivrednika sa dugim penzionerskim stažom uglavnom nema, jer je obavezno osiguranje ove delatnosti zaživelo u Srbiji tek od 1986. godine”.
Katarina Stanić, direktor Centra za socijalnu politiku i stručnjak za penzije i penzijske sisteme, objašnjava za „Novosti“ da su ovo sve relikti starih propisa, a ove dve penzionerke koje penziju primaju od 1945. godine su ovo pravo zaslužile verovatno još tokom NOR-a.
“Ne zaboravimo da do 2001. godine starosna granica za odlazak u penziju nije podizana punih 35 godina – kaže Stanić. – Dakle, od 1965. do 2001. godine starosni uslov za napuštanje radnog mesta za žene bio je 55, a za muškarce 60 godina života. U međuvremenu, starosna granica podizana je u nekoliko navrata, i sada se sa tim podizanjem čak malo i preteralo, kada uzmemo u obzir očekivano trajanje života u Srbiji”.
Osim toga, kaže naša sagovornica, ranije je postojao niz prinadležnosti po „posebnim propisima“ kao što su one iz NOR-a ili administrativne penzije, koje su u međuvremenu ukinute. Takođe, podignuta je i starosna granica za porodične i beneficirane penzije. Sve promene od 2000. pa na ovamo će sasvim sigurno dovesti do smanjenja broja ovakvih penzionera.
Najstariji naši sugrađani, koji imaju sreće da i danas primaju penziju, rođeni su 1919. godine, što znači da su uveliko u desetoj životnoj deceniji. Svi oni su se penzionisali po zakonima koji su važili u tom trenutku, što znači da svoju penziju koriste pravično, a to što dugo žive je, svakako, srećna okolnost za njih i njihove najrođenije, s obzirom na to da ima onih bivših radnika koji su uplaćivali staž po 30 i 40 godina, a ni dana nisu u penziji.
NAJSTARIJI POLjOPRIVREDNICI
PROSEČNA starost penzionera u Srbiji je 68 godina za starosne i 66 godina za invalidske penzionere. Nešto je veći prosek kod poljoprivrednih penzionera – oko 73 godine. Muškarci su u proseku imali staž 36, a žene 30 godina. Kod invalidskih penzionera jači pol je radio oko 25 godina, a žene 21, dok je prosečna starost korisnika penzije kod muškaraca 63 godine, a kod žena 59. Kod invalidskih penzionera to je još manje.
Večernje novosti