Hercegovinu su ove godine požari zbog suše pogodili ranije nego što je to bilo prethodnih godina.
Izgorjelo je oko sedam i po hiljada hektara niskog rastinja i šume. Ekonomska šteta još se sabira, a o ekološkoj se niko ne usuđuje da govori.
Vatra je ugašena, teren je ostao pust. Posljedice su stravične, ako se zna da su, u posljednjih dvadesetak godina, požari harali istim područjima nekoliko puta. Struktura tla, za jednu generaciju stanovništva, je uništena.
„U idealnim uslovima, na području krša, ne sigurno ispod 40-50 godina, da bi se počeo stvarati novi matični sloj“, kaže direktor Centra za gazdovanje kršom Trebinje Branko Tasovac.
U Ljubinju, na 15-20 odsto izgorjele teritorije opštine, pčelarstvo, stočarstvo i lovstvo, nemogući su duži niz godina.
„Pamtim taj kraj, kada je bio zelen i pošumljen. Šuma s sigurno neće obnoviti“, naglasio je Ranko Radić iz Vatrogasnog društva Ljubinje.
„Po mom mišljenju, to je izgubljena teritorija, tu je izgorjelo oko tri i po hiljade hektara“, smatra načelnik opštine ljubinje Darko Krunić.
Erozije zemljišta dodatno mijenjaju teren. Planskim pošumljavanjem, na nivou godine, jedva se može obnoviti 0,001 odsto površine.
„Otprilike, mi ćemo se svesti na priču o staklenoj bašti, bilo koji oblak da naiđe u Hercegovinu, on će se razbiti“, dodao je Radić.
Ukupna ekonomska šteta često se mjeri milionima. Vatrogasci, poslije svakog požara, svode račune čime mogu intervenisati na novom požaru. Svaka sezona zahtijeva novu odjeću, ličnu opremu i tehniku.
„Naša jedinica će imati oko sto pedeset hiljada maraka štete, posmatrano sve skupa“, rekao je starješina Teritorijalne vatrogasne jedice Trebinje Tripo Ćuk.
Ekološke posljedice požara su, prema nezvaničnim procjenama, deset i više puta pogubnije od ekonomskih. Zbog namjernog paljenja vatre, iz ličnih interesa, nepažnje ili nečeg trećeg, izmijenjena je klimatološka slika. Sankcija, nažalost, nema.
RTRS
