TREBINJE │ Dok se na globalnoj geopolitičkoj sceni zaoštrava novi hladni rat - srpskom narodu, sa pozicije nacionalih i državnih interesa, potreban je novi spoljnopolitički kurs – sa manje politike bezuslovnih a štetnih ustupaka Zapadu i više iskrenosti u odnosima sa Rusijom, ocijenio je večeras u Trebinju istoričar, politolog i spoljnopolitički analitičar dr Srđa Trifković.

On je na tribini „Novi hladni rat i geopolitika Balkana“, koju su pod pokroviteljstvom Grada Trebinja priredili Udruženje „Hercegovac“ i Muzej Hercegovine, istakao da hladni rat nikad nije ni prestajao, prvenstveno jer je sprezi interesa američke vojne industrije i bezbjednosnih struktura bilo potrebno „da Rusija ostane rival i neprijatelj“ kako bi ta suprotstavljenost „održavala tempo razvoja tih struktura i opravdavala enormne vojne izdatke“.

Drugi važan razlog jeste animozitet zapadne, prije svega američke liberalne elite prema Rusiji „zato što ona odbija da prihvati modele ponašanja i uzuse postmoderne zapadne civilizacije“, koji su, smatra Trifković - u sunovratu i „oličene u istopolnim brakovima i paradama ponosa, u nekontrolisanoj imigraciji i slavljenju multikulturalizma, makar i po cijenu ugrožavanja demografskog i kulturnog opstanka sopstvenog naroda“.

Trifković je kazao da nema sumnje da je 90-tih godina prošlog vijeka, u vrijeme svog ekonomskog i političkog kraha, Rusija bila spremna na koorerativni odnos sa Zapadom - ali je „prihvatanje koncepta globalne hegemonije od strane američkog establišmenta potpuno izmijenilo pravila igre“, što je rezultovalo proširenjem NATO saveza „maltene do predgrađa Sankt Petersburga“.

Trifković je istakao da je Balkan za aktuelnu američku administraciju periferno pitanje, na žalost prepušteno „nižerazrednim birokratama iz aparata Stej dipartmenta, koji apsulutno slijede kontinuitet politike iz vremena Klingtona, Buša i Obame“.

„Prema tome, nikome ne moraju da polažu račune. Svojim šefovima mogu da kažu da je sve u redu, da sve drže pod kontrolom - i da su Srbi poslušni. Ne morate ništa praktično da mijenjate u tom kursu jer su sve unaprijed zadate koordinate na svom mjestu“, rekao je Trifković.

Zbog toga, smatra Trifković, za srpski narod poželjan bi bio neki „novi i kreativniji scenario“ kako bi razbio tu „već uhodanu i uveliko naviknutu nomenklaturu američkog diplomatskog aparata, koji je svoje osnovne postavke prema ovom području razvio još 90-tih godina prošlog vijeka“.

„U najmanju ruku, sa srpske strane, mislim na zvanični Beograd, potreban je proaktivniji odnos sa manje bezuslovnog sljedbeništva evrointegracijskom putu, koji je do sada preskupo koštao a koji, moguće je – ne vodi nikuda“, istakao je Trifković.

On je ocijenio da je sa stanovišta ozbiljne spoljne politike apsurdan stav – da je važno slijediti put evrointegracija čak i kada znamo da toj trci nećemo vidjeti cilja, s obzirom da je zarad tog puta Srbija već podnijela veliku žrtvu, kroz čitav niz ustupaka koji zadiru u ključne aspekte nacionalnih i državnih interesa, te da je u okolnostima kada nam se taj cilj čini nedostižnim a žrtva uzaludna - potrebna „barem diversifikacija spoljnopolitičkih opcija“.

„Potreban je barem malo iskreniji odnos sa Rusijom. Njoj se uvijek okrećemo kada zagusti, a kada se stvari malo smire – opet biramo briselski put. Mislim da bi Srbija bila više cijenjena i od strane Zapada ukoliko bi manje bila spremna na bezuslovne ustupke i manje u retoričkom smislu prihvatala diktate iz Brisela i Vašingtona kao neminovnu datost“, istakao je Trifković.

On je ocijenio da, s druge strane, zainteresovanost Rusije za područja Balkana nije fiksna i zavisi upravo od dinamike odnosa sa balkanskih državama.

„Očigledno je da je sa Bugarskom poboljšala odnose od izbora novog predsjednika prošle godine. Drugim riječima, Rusija bi i na Srbiju u većoj mjeri računala kao na partnera kada bi zvanični Beograd igrao otvoreniju igru – čistijeg srca i jasnijih namjera“, zaključio je Trifković.

R.S.