TREBINJE │ U selu Glavska u Trebinjskoj površi danas je proslavljena slava crkve.
Stara srednjevjekovna crkva, posvećena Prenosu moštiju svetog arhiđakona Stefana, vjerovatno je zadužbina trebinjske srpske vlastele Starčića, čiji se predstavnici u Glavskoj spominju još 1427. godine.
Svake godine na ovaj praznik kod crkve se okupi veliki broj vjernika - mještana Glavske, njihove rodbine i prijatelja, iz otadžbine i dijaspore.
Svetu liturgiju služio je paroh otac Momčilo Pejičić. Nakon pričešćivanja vjernika i litije oko crkve, sabrani vjerni narod pozdravili su otac Momčilo Pejičić i predsjednik crkvenog odbora i organizator proslave Slavko Milišić. Na prvi dan Velikogospojinskog posta domaćini su za sve prisutne pripremili posnu trpezu.
Ipak, današnji praznik bio je poseban za crkvu i vjerni narod u Glavskoj. Na radost svih prisutnih, danas je u ovoj crkvi nakon više decenija obavljena sveta tajna krštenja - krštene su dvije djevojčice iz porodice Milišić, Katarina i Irina.
Njihova porodica danas živi u Beogradu, gdje je iz Glavske otišao njihov djed Drago. Katarinini i Irinini roditelji Ana i Mirko, imali su želju da djecu krste u Trebinju, odnosno u djedovini Milišića, u crkvi svetog arhiđakona Stefana u Glavskoj.
Svetoj tajni krštenja prisustvovali su članovi porodice, rodbina i svi prisutni vjernici.
Stradanje sela i crkve u ratu 1991-1995
Trebinjsko selo Glavska nalazi se na samom jugu Hercegovine, nedaleko od granice BiH–Hrvatska. Zahvaljujući svom položaju, selo Glavska je u prošlosti igralo važnu ulogu u odnosima Trebinja i Dubrovnika.
Malo je poznato da je u vrijeme Drugog svjetskog rata Glavska bila glavni centar za prihvat savezničkih vojnih misija, kao i važan saveznički obavještajni punkt. Ovo srpsko selo oduvijek je bilo sastavni dio Trebinja, sve do kraja 1995. godine. Poslije potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, Glavska je uz još 40-tak trebinjskih sela i naselja Ivanica (u kojima oduvijek žive pravoslavni Srbi), odvojena od matične opštine i pripojena novoformiranoj opštini Ravno.
Opštini Trebinje oduzeta je trećina prijeratne teritorije i na taj način potvrđena agresija Hrvatske vojske 1992. godine, u kojoj je opljačkano, popaljeno i uništeno 40-tak trebinjskih naselja. U sistematskom zatiranju srpskog identiteta na jugu Hercegovine, koje traje i do danas, agresorska HV nije poštedjela ni groblja i crkve. Većina crkava je zapaljena, oskrnavljena, neke su bile i minirane do temelja. Skoro sva groblja su polomljena i raskopana.
Formiranjem opštine Ravno, zločin nad Srbima juga Hercegovine tako je i ozakonjen. Iako je neshvatljivo, ali svakako treba napomenuti da od završetka rata do danas nijedna vlast u Trebinju nije skoro ni pomenula, akamoli nešto preduzela da ukaže na zločin i stradanje srpskog stanovništva na jednoj trećini okupirane i oduzete teritorije opštini Trebinje. Crkva i groblje u Glavskoj podijelili su sudbinu ostalih okupiranih sela.
Danas su skoro sve crkve i sva groblja na ovom području obnovljeni, najviše zahvaljujući vjernom narodu, odnosno pojedincima - mještanima.
Današnjim krštenjem u crkvi svetog arhiđakona Stefana u Glavskoj ovom stradalnom mjestu, crkvi i narodu data je nada i samopouzdanje, ali i potvrda da poslije velikog stradanja dolazi vaskrsenje i novi život.
Milan Putica
