Prebilovci su svojim dvostrukim stradanjem, ali i obnovom i vaskrsenjem, uvršteni u zavjetnu vrtikalu crkveno-narodnog zavjetnog pamćenja srpskog naroda. Postali su mjesto na kojem se okupljamo pod okriljem Mučenika da ne zaboravimo u kakvom okruženju živimo i sa kakvim se procesima susrećemo kroz postojanje na ovim našim prostorima, kaže Predrag Lozo istoričar iz Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica.
„Bacanje prebilovačke nejači u Šurmanačku jamu kod Međugorja, u avgustu 1941. godine, kao i uništenje njihovih, i drugih donjehercegovačkih tek pohranjenih i opojanih moštiju, u spomen-kripti i hramu u Prebilovcima u u junu 1992. godine pokazuju nam istorijske kontinuitete i činjenicu da su naše mučeničke žrtve najveća prepreka zaboravu i kameni ugaoni stub naše istine“, dodaje Lozo.
Prema njegovim riječima dok se u Evropskoj uniji rehabilituju kolaboracionistički pokreti iz Drugog svjetskog rata, dok se koncertima obilježavaju pogromi i uzvikuju parole tame i mržnje iz grla stotina hiljada , mi baš zbog Prebilovačkih i drugih mučenika moramo znati ko smo i kuda idemo, bar bi to trebalo, ne zbog Mučenika nego zbog nas samih.
„Srbi baš zbog svojih Mučenika, žrtava koje su stradali, ali i heroja koji su se borili kroz istoriju, i u ustaničkom te antiokupatorskim pokretima u Drugom svjetskom ratu, kao i onih koji su stvorili i branili Republiku Srpsku ne smiju biti narod mržnje nego narod kolektivno svjesnog pamćenja i opomene da sebi više ne smijemo dozvoliti nova stradanja.Pored svjedočenja Hristovog vaskrsenja kroz Mučenike, što je suština obilježavanja svakog 6. avgusta u Prebilovcima, trebali bi se zapitati i o navedenim poukama iz naše istorije“, kaže Predrag Lozo istoričar iz Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica.
U okviru programa proslave Svetih prebilovačkih i ostalih hercegovačkih mučenika u Prebilovcima, u hramu Hristovog vaskrsenja danas će biti služena Sveta Arhijerejska
liturgija.
