VLADIMIR ARSIĆ, dramaturg, pozorišni kritičar, teatrolog, scenarista
Diplomirao dramaturgiju na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, dramski pisac, tri decenije pozorišni kritičar, esejista, teatrolog, scenarista.
Urednik u raznim zvanjima kako u Radio Beogradu, tako i u Televiziji Beograd. Autor televizijske dokumentarno igrane serije o istoriji srpskog pozorišta (deset epizoda) Tetar u Srba, serije emisija o fenomenu pozorišta Kolektivne senke, kao i drugih emisija i serija.
Objavio knjigu pozorišnih kritika Prikazivači veština, roman Rajske prevare, zbornik ogleda i kritika Treći paradoks, knjigu sa scenarijima za televizijsku seriju (trinaest epizoda) Saga o Vajfertu, kao i izabrane drame Ni život nije sve.
Nagrađivan za priče, dramske tekstove i za nekolike režije.
MIROSLAV BENKA, scenarista, reditelj, glumac, dizajner
Rođen je 22. aprila 1956. u Ašanji, u Sremu. Završio je srednju Školu za primenjene umetnosti u Novom Sadu, diplomirao glumu na Akademiji umetnosti (AU) u Novom Sadu i režiju na Fakultetu dramskih umetnosti (FDU) u Beogradu. Kao gostujući profesor predavao na Visokoj školi za dramske umetnosti u Bratislavi i Internacionalnom univerzitetu u Novom Pazaru. Benka je bio zaposlen kao reditelj i umjetnički direktor u Gradskom pozorištu (Mestské divadlo) i umjetnički direktor Međunarodnog pozorišnog festivala Slovenska jesen, u Žilini u Republici Slovačkoj, a od januara 2001. godine nalazio se i na mjestu direktora i umjetničkog direktora Narodnog pozorišta „Sterija“, kao i na mjestu direktora i selektora Jugoslovenskog pozorišnog festivala „Vršačka pozorišna jesen“ u Vršcu. Od 2005. stiče status Istaknutog umjetnika Udruženja dramskih umetnika Srbije.
Režirao više od 70 pozorišnih predstava u zemlji i inostranstvu. Režirao na radiju i TV.
Njegove predstave su izvođene na Beogradskom internacionalnom teatarskom festivalu — 25. BITEF-u (1991.), kao i na 38. BITEF-u (2004.), novosadskom 40. i 43. Sterijinom pozorju (1995. i 1998.), 19. i 35. INFANT-u (1991. i 2008.), na sarajevskom 31. i 46. MESS-u (1991. i 2006.), zagrebačkom 8. Nedelji savremenog plesa (1991.), ljubljanskom 13. Ex Ponto (2006.), 2. Jugoslovenskom pozorišnom festivalu (1998). u Užicu, Susretu profesionalnih pozorišta Vojvodine (1991., 1995., 1996., 1998., 1999., i 2001). Vršačkoj pozorišnoj jeseni (1994., 1996., 1998., 2001. i 2002.), „Danima komedije“ u Jagodini, Susretima „Joakim Vujić“, „JoakimFestu“ u Kragujevcu, „Danima Zorana Radmilovića“ u Zaječaru, „Nušićevim danima“ u Smederevu, „Makarskom letu“ u Makarskoj, „Pozorišnim igrama BiH“ u Jajcu, pozorišnom festivalu "Fest- Fish" u gradu Prešov (1993. i 1995.), Međunarodnom pozorišnom festivalu „Divadelná Nitra“ (1992. i 1995.), Bojnice fest (Bojnice Castle 1994), Festivalu najboljih slovačkih inscenacija "Dodiri i spojevi" (Dotyky a spojenia, 2012.) u Republici Slovačkoj, Evropskoj prestonici kulture (Košice 2013), Međunarodnom pozorišnom festivalu u Kotoru (Kotor art 2013.), Hercegnovskom festivalu (Herceg Fest 2013.), na Međunarodnom pozorišnom festivalu Fađr (2006 i 2008), u Teheranu, u Iranu, na Međunarodnom festivalu eksperimentalnog teatra u Kairu (2006 i 2007) kao i na drugim međunarodnim pozorišnim festivalima u Austriji, Slovačkoj, Mađarskoj, Rumuniji, Norveškoj, Finskoj, Egiptu, Iranu.
Miroslav Benka gotovo u svim svojim režijama je autor i total-dizajna. Izlagao je na Svjetskoj izložbi scenskog dizajna i opreme, 9. Pražské Quadriennále (Prague Quadrennial 1999), u Pragu, zatim „Naši u Pragu“ (Galerija „Progres“, 1999) u Beogradu, Novoprimljeni članovi ULUPUDS-a (Galerija „Singidunum“, 2000) u Beogradu, Jugoslovenskom bijenalu scenskog dizajna 3. i 4. YUSTAT-u (Muzej primenjenih umetnosti, 2000, 2002) u Beogradu, na 12. Trijenalu pozorišne scenografije i kostimografije (Muzej Vojvodine, 2001) u Novom Sadu, u Vladi AP Vojvodine u Novom Sadu, u Galeriji Ministarstva kulture u Bratislavi, u Kulturnom centru u Budimpešti, u Segedinu, Varšavi i drugde.
Nagrade i priznanja:
- 1991: Miroslav Benka: S.O.S. / Nagrada za najboljeg mladog reditelja „Jurislav Korenić“ / 31. MESS, Sarajevo
- 1991: Miroslav Benka: S.O.S. / Nagrada za najuspješniji eksperiment u savremenom teatru / 31. MESS, Sarajevo
- 1994: Miroslav Benka: „Meki snovi“ / Državna nagrada za režiju / Udruženje dramskih umjetnika Slovačke, Bratislava, Republika Slovačka
- 1994: Branislav Nušić: „Ožalošćena porodica“ / Nagrada za najbolju režiju / 2. Vršačka pozorišna jesen, Vršac
- 1995: TVBG ─TVNS/Nagrada za izuzetan doprinos u kulturi/TV RTS, Beograd/Novi Sad
- 1995: J. S. Popović: „Ženidba i udadba“ / Nagrada za najbolju režiju / 45. Susret profesionalnih pozorišta Vojvodine
- 1998: J.S. Popović: „Laža i paralaža“ / Nagrada za najbolju režiju / 48. Susret profesionalnih pozorišta Vojvodine
- 2001: Domanović-Kerol-Benka: „Stradija, What is this?“ / Nagrada za raditeljsko-dramaturški pristup / 51. Susret profesionalnih pozorišta Vojvodine
- 2001: Domanović-Kerol-Benka: „Stradija, What is this?“ / Nagrada za najbolju scenografiju / 51. Susret profesionalnih pozorišta Vojvodine
- 2001: Domanović-Kerol-Benka: „Stradija, What is this?“ / Nagrada za najbolju scenografiju / 7. Vršačka pozorišna jesen, Vršac
- 2006: Miroslav Benka: „Hleba i igara“ / Gran pri za najbolju predstavu / 24th International Theatre Fadjr Festival, Teheran, Iran
- 2007: Miroslav Benka: „Hleba i igara“ / Nagrada za najbolju scenografiju / 19th Cairo International Festival for Expermintal Theatre, Kairo, Egipat (Nominacija za Najbolju predstavu) (Nominacija za Najboljeg reditelja)
- 2016 Počasni član Udruženja književnika Slovačke (SSS), Bratislava
- 2017: Medalja kulture za multikulturalnost i interkulturanost Zavoda za kulturu Vojvodine "Miloš Crnjanski", Novi Sad
- 2022: Priznanje za vrhunski doprinos nacionalnoj kulturi, odnosno kulturi nacionalnih manjina, Vlade Republike Srbije, a na prijedlog Ministarstva kulture Republike Srbije, Beograd
Benka piše prikaze i kritike, izvještava iz Beograda, Dubrovnika, Praga, Rima, Barselone, Madrida za beogradsku „Politiku“, „Novi Magazin“, novosadski „Dnevnik“, slovački časopis „Dimenzije“ (Košice, SK).
ALEKSANDAR SAŠA VOLIĆ, glumac, producent, pozorišni reditelj
Diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti Pozorišnu režiju, u klasi profesora Slavenka Saletovića, potom i Organizaciju scenskih djelatnosti. Odigrao preko četrdeset uloga na beogradskim scenama Ateljea 212, JDP-a, Dadova, Teatra 13, Pozorišta „Boško Buha“, Fakulteta dramskih umetnosti, Akademskog pozorišta „Branko Krsmanović“, štutgartskog Školskog teatra, potom u filmovima „Bekstva“, „Višnja na Tašmajdanu“, „Kišni dan“ i TV drami „Bananin brat“ A. Popovića, TV serijama: „Muzikanti“ (Svadba +- Mladoženja Dragoljub) Ž. Lazića, „Crveni mesec“ (Ministar finansija Lazar Paču), „Jugoslovenka“ (General Moris Saraj), „Beležnica profesora Miškovića“, drugi dio, režija Miroslav Lekić (Stari Avgustinac), „Vreme smrti“ Dobrice Ćosića i „Djeca Kozare“ Lordana Zafranovića.
Režirao preko devedeset pozorišnih predstava u Beogradu, Rumi, Pančevu, Sremskoj Mitrovici, Kikindi, Subotici, Lazarevcu, Požarevcu, Aleksincu, Trebinju, Zaječaru, Skoplju, Štutgartu i Gepingenu.
Predsjedava žirijima i selektira predstave festivala za djecu i mlade u Beogradu, Kuli, Novom Bečeju, Prijepolju, Priboju, Lebanu i Valjevu.
Godine 2017. dobitnik je nagrade za najbolju filmsku režiju „Rest festivala“ u Kulturnom centru Čukarica.
Predsjedava žirijem za dodjelu nagrade „Branislav Nušić“ (Udruženje dramskih pisaca Srbije, 2019.)
Laureat je nagrada: Akademije Majstorske klase umetnosti (1998); „Miodrag Đukić“ (Udruženje dramskih pisaca Srbije, 2019. godine), kao i „Zlatna značka“ KPZ Srbije (decembar 2022. godine) za nesebičan, predan i dugotrajan rad i stvaralački doprinos u širenju kulture.
VODITELJ RAZGOVORA O FESTIVALSKIM PREDSTAVAMA
ZORAN MAKSIMOVIĆ, teatrolog
Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, na Katedri za istoriju. Magistrirao je i doktorirao na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, na Odsjeku teatrologije.
Po projektima, radio je u Srpskom narodnom pozorištu i Sterijinom pozorju i kao novinar na Radio Novom Sadu i TV Novi Sad. Od 1991. zaposlen je u Arhivu Vojvodine, a od 1995. je u Pozorišnom muzeju Vojvodine (od 2002. do 2017. bio je direktor).
Redovni je član Matice srpske od 1995, a od 2004. član njenog Odbora Odeljenja za scenske umetnosti u muziku, i sekretar od 2020.
Saradnik je Srpskog biografskog rečnika (od 1996), Enciklopedije Novog Sada (od 1999), Srpske enciklopedije (od 2007) i Enciklopedije Narodnog pozorišta u Beogradu (od 2018). Član je Glavne redakcije naučnog projekta Pozorišnog muzeja Vojvodine (od 2003) i Glavne redakcije i urednik Pozorišne struke Enciklopedije Vojvodine (od 2013).
Učesnik je i organizator više domaćih i inostranih simpozijuma, seminara i konferencija. Bio je član žirija na pozorišnim festivalima i za dodjelu umjetničkih nagrada, naučnih priznanja i član više strukovnih, organizacionih, izvršnih i upravnih odbora, savjeta i komisija. Od 2006, član je Udruženja pozorišnih kritičara i teatrologa Srbije (ogranak AITC – pri Unesku, Francuska), od 2014. član Međunarodnog savjeta za igru (Novosadski ogranak – CID, pri Unesku, Pariz, Francuska) i Muzejskog društva Srbije (od 2025). Jedan je od osnivača Fondacije „Laza Kostić” (London, Beograd, Novi Sad, 2009). Potpredsjednik je Novosadske sekcije Međunarodnog saveta za igru (CID, od 2014) i Saveta Međunarodnog festivala pozorišta za decu u Subotici (2014˗2018).
Autor je i dvadesetak muzeološko-teatroloških izložbi (Srbija, Slovačka, Mađarska, Velika Britanija, Republika Srpska).
Autor, koautor i priređivač više publikacija: Mira Banjac, 2002; Dvadeset godina umetničke igre Dijane Kozarski, 2004; Vladimir Marenić – pozorišno slikarstvo... (sa B.N. i R.L.), 2005; Jurij LJvovič Rakitin... (sa E.U. i A.A.), 2007; Oksana Storožuk..., 2009; Pozorje Laze Kostića, 2011; Mira Banjac ‒ 60 godina umetničkog rada, 2011; Theatre poetics of Laza Kostic, 2012; Umetnost igre Milana Lazića (sa G.T.J.), 2013; Ibzenove drame, i na vojvođanskim scenama, 2016; Sve naše Hede, 2018; Svetlana Bojković ‒ Umetnost glume... (sa B. A.), 2019; Pozorište u vremenu svakom ‒ 100 godina Udruženja dramskih umetnika Srbije (sa M.O, J.K, M.P. i S.L.), 2019; Obnova Srpskog narodnog pozorišta (1918‒1921), 2021; Josif Šlezinger – život i delo (sa F.N, LJ.R. i V.T.), 2021; Od Kamenjače do kamena neodbačenog – Knjiga o i po profesoru Miodragu Radoviću, 2022; Dušan Rnjak, Pozorište Joce Savića (str. s.), 2022; Jevreji u pozorišnom životu Vojvodine (prir.), 1922; I bi drama – 70 godina Sterijinog pozorja, 2025.
Objavljivao je u zbornicima radova, periodičnim publikacijama i dnevnim listovima, domaćim i stranim. Radovi su mu prevođeni na: ngleski, ruski, slovački, mađarski, poljski, rusinski, rumunski, norveški i romski jezik.
