Zvaničnici u Vašingtonu godinama su dovodili građane u zabludu iako su znali da je uzalud stradalo više od 150.000 žrtava i potrošeno dva biliona dolara...
Američke vlade su obmanjivale javnost o navodnom napretku u Avganistanu iako nisu imale pojma šta tamo rade i iako im je bilo jasno da ne mogu dobiti rat, otkrivaju upravo objavljena državna dokumenta.
Laži o uspješnoj borbi protiv talibana i demokratizaciji avganistanskog društva isplivale se na površinu u materijalu koji je „Vašington post” objavio prekjuče, poslije tri godine suđenja sa državom i pozivajući se na zakon o dostupnosti informacija. Prestonički dnevnik je objavio sadržaj istrage koju je vašingtonska vlada vodila između 2014. i 2018. o najdužem ratu u američkoj istoriji (18 godina). Tokom istrage, ispitano je oko 400 funkcionera, uglavnom iz ere Džordža Buša Mlađeg i Baraka Obame, stručnjaka, diplomata i humanitarnih radnika koji su otvoreno govorili, vjerujući da njihova svjedočenja neće izaći u javnost. U suštini, oni su potvrdili da je Vašington potrošio dva biliona dolara u Avganistanu (procjena medija i eksperata) i poslao 150.000 avganistanskih civila i boraca i 2.300 američkih vojnika u smrt – uzalud.
Iako su u medijima isticali da uspješno grade demokratiju u Avganistanu, Bušovi i Obamini zvaničnici su na sastancima daleko od očiju javnosti priznavali da im nije jasno kako funkcioniše tamošnje društvo ni šta u toj zemlji treba da bude američki cilj. I pored toga što su sa terena stizali podaci da političari u Kabulu prisvajaju američki novac namijenjen izgradnji avganistanske države i da talibani vraćaju kontrolu nad dijelovima zemlje, i Buš i Obama su nastavljali da šalju i vojnike i novac.
Vašingtonski list je dokumenta nazvao „Avganistanski papiri” po „Pentagonskim papirima”, koji su se pojavili u „Vašington postu” i „Njujork tajmsu” otkrivajući identične laži brojnih administracija o Vijetnamskom ratu.
„Bili smo lišeni osnovnog razumijevanja Avganistana, nismo znali šta radimo. Da je samo američki narod znao za obim ove disfunkcionalnosti... 2.400 života je izgubljeno. Ko smije da kaže da je ovo bilo uzalud”, rekao je u istrazi Daglas Lut, general i nekadašnji ambasador u NATO-u.
Vlada je sakrila identitet brojnih funkcionera koji su se pojavili u ulozi svjedoka, a jedan od njih je primijetio da su „Obamina administracija i Pentagon vršili stalan pritisak da se pokaže da je povećanje broja vojnika davalo rezultate uprkos čvrstim dokazima koji su pokazivali suprotno”. Identitet generala Majkla Flina, koji je kasnije kratko bio Trampov savjetnik za nacionalnu bezbjednost, nije zaštićen, pa se zna da je upravo on izjavio da su ljudi na terenu bili pod pritiskom da uljepšavaju stvari u izveštajima za Vašington.
Frapantna je sličnost između sadašnjih dokumenata i onih koje je uzbunjivač doturio medijima 1971. U oba slučaja građani su dovođeni u zabludu da Amerika dobija rat jer su se vlade služile nepotpunim podacima, jednostranim tumačenjima, prepravljanim statistikama, a ponekad i čistim izmišljotinama. Pojedini spinovi su bili apsurdni, poput tvrdnje da su učestali talibanski samoubilački napadi dokaz očaja pobunjenika i njihove nesposobnosti da se upuste u direktnu borbu.
Vojni pukovnik Bob Krouli je potvrdio da su podaci iz Avganistana mijenjani tako da se dopadnu predsjednicima i da su do Vašingtona često stizala istraživanja koja su neosnovano potvrđivala da je sve što Amerika radi dobro. „Šta smo dobili za potrošenih bilion dolara? Šta je vrijedno te sume? Poslije ubistva Osame bin Ladena, rekao sam da se on vjerovatno smije zbog količine novca koju smo potrošili u Avganistanu”, kazao je Džefri Egers, penzionisani marinac, pripadnik Foka i službenik Bijele kuće za vrijeme Buša i Obame.
I Džon Sopko, šef savezne agencije zadužene za istragu o avganistanskom ratu, zaključuje za „Vašington post” da dokumenta pokazuju da su zvaničnici „neprestano lagali američki narod”.
Sličnost između „Avganistanskih” i „Pentagonskih papira” jeste i u tome što su se i vlada Ričarda Niksona i administracija Donalda Trampa opirale njihovom objavljivanju iako se sadržaj materijala uglavnom odnosio na dešavanja za vrijeme prethodnih administracija. Ubrzo posle pojavljivanja „Pentagonskih papira”, Nikson je upleten i u skandal sa prisluškivanjem Demokratske stranke, zbog čega se povukao prije nego što je ušao u proceduru za smjenu u Kongresu (impičment). Kapitol je juče zvanično pokrenuo impičment protiv Trampa, optužujući ga za zloupotrebu državnog položaja i opstrukciju kongresne istrage.
