U Muzeju Hercegovine u Trebinju danas je počela međunarodna naučna konferencija-radionica „Novo sagledavanje gravetijena: integracija arheoloških, genetičkih i antropoloških perspektiva“, koja okuplja stručnjake iz više evropskih zemalja, Kanade i Sjedinjenih Američkih Država.
Dvodnevni skup je posvećen jednom od značajnih perioda praistorije, gravetijenu, odnosno vremenu od prije oko 35.000 do 27.000 godina, neposredno prije početka posljednjeg ledenog doba. Cilj radionice je da se kroz razmjenu znanja i integraciju različitih naučnih metoda bolje razumiju kretanja, prilagođavanja i opstanak ljudskih populacija u izuzetno teškim klimatskim uslovima.
Profesor na Odjeljenju za arheologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu Dušan Mihajlović rekao je da je riječ o međunarodnom skupu posvećenom povezivanju podataka dobijenih arheološkim, paleoantropološkim i genetičkim metodama.
„Riječ je o gravetijenu, periodu od prije 35.000 godina do prije 27.000 godina. To je vrijeme neposredno prije početka posljednjeg ledenog doba. Veoma je važno da se vidi ko su bili ti ljudi, da se oni identifikuju genetičkim putem, da se vidi kakva je bila njihova materijalna kultura, kako su se prilagodili tim ekstremno hladnim klimatskim uslovima i kako su uopšte opstali“, naveo je Mihajlović.
On je dodao da su istraživanja moderne i drevne DNK posljednjih godina značajno promijenila pogled na daleku prošlost čovjeka.
„To je sam vrhunac svjetske nauke. Ta genetička istraživanja su daleko odmakla i u stanju smo da identifikujemo populacije koje se ne mogu identifikovati paleoantropološki. Biće zanimljivo da se vidi ko su bili nosioci kulturnih i tehnoloških promjena u tom periodu prije 35.000 do 27.000 godina“, istakao je Mihajlović.
Profesor na Univerzitetu u Vinipegu u Kanadi i „Canada Research Chair“ za ljudsku evoluciju Mirjana Roksandić istakla je da saradnja sa kolegama iz Beograda traje već dvije decenije.
„Sadašnji projekat MIRA, odnosno Movement, Interaction, Resilience and Adaptation, usmjeren je na proučavanje kretanja, interakcija, otpornosti i adaptacije ljudskih populacija na Balkanu. To je otprilike ono što mi tražimo na području Balkana od prije milion godina do zadnjih deset hiljada godina“, navela je Roksandić, dodajući da je ovaj prostor izuzetno značajan za dalja istraživanja.
„Hercegovina je idealan prostor za dalje širenje populacije, poslije te maksimalne glacijacije, da se vidi odakle te populacije dolaze u ostatak Evrope. I to je u suštini razlog zašto smo mi pozvali ovdje različite stručnjake za taj period“, rekla je Roksandić.
Među učesnicima je i Stiven Kun, profesor antropologije na Univerzitetu Arizone u Tusonu, koji je istakao da je Hercegovina područje važne i duge ljudske prošlosti.
„Hercegovina je vidjela tako veliku istoriju, tako velike stvari su se dogodile u ovoj oblasti u posljednjih nekoliko stotina godina, ali takođe i u dubokoj ljudskoj prošlosti. Ovdje smo okupili specijaliste iz Evrope i stručnjake za različite vrste informacija koje govore o veoma dugom ljudskom prisustvu na ovom prostoru“, rekao je Kun.
Muzejski savjetnik Narodnog muzeja Srbije Bojana Mihajlović naglasila je da je organizacija ovakvog skupa nastavak dugogodišnje uspješne saradnje Narodnog muzeja Srbije i Muzeja Hercegovine.
„Mi oduvijek imamo izvrsnu saradnju sa Muzejom Hercegovine. Narodni muzej i Muzej Hercegovine oduvijek sarađuju, bilo da je u pitanju istorija umjetnosti ili arheologija. Veoma smo zahvalni kolegama iz Muzeja Hercegovine, koji su pokazali veliku volju i želju da nam pomognu i da nam izađu u susret, od prostora gdje će se konferencija održavati, pa dalje preko pomoći u svim ostalim elementima organizacije“, istakla je Mihajlović.
Konferenciju-radionicu organizuju Sekcija za paleolit i mezolit Srpskog arheološkog društva, Filozofski fakultet u Beogradu, Narodni muzej Srbije i Muzej Hercegovine, uz finansijsku podršku kanadsko-srpskog projekta MIRA — „Kretanje, interakcija, otpornost, adaptacija: kompleksna uloga centralnog Balkana u naseljavanju Evrope tokom pleistocena“, koji se realizuje uz podršku SSHRC partnerskog granta, sa sjedištem na Univerzitetu u Vinipegu.
