Ponedjeljak, 21. jul, KULTURNI CENTAR, 20:30 časova
Pozorište “Stevan Sremac” Crvenka
Nikolaj Koljada
“Poloneza Oginskog”
Prevod: Novica Antić
Adaptacija teksta, kostim i režija: Milena Pavlović
Scenografija, svjetlo i izbor muzike: Dejan Đerić Đenka
/Trajanje: 80 minuta/
LICA:
Tanja: Cvijeta Jovanović Mučalica
Dima: Milorad Bjelan
Ljudmila: Gordana Mešter
Sergej: Zoran Radulović
Dejvid: Miroslav Malacko
Ton majstor: Zoran Dragićević
Majstori svjetla: Aleksej Nađ i Biljana Bjelan
Šminkerka: Željka Jelić
Tehnika: Jožef Kerekeš
Krojački radovi: Olivera Jovović i Slavka Maksimović
Ispicijent: Ružica Đurin
Organizator: Milan Vujaković
O Pozorištu „Stevan Sremac“ Crvenka
Pozorište “Stevan Sremac“ Doma kulture Crvenka osnovano je 1946. godine, od tada radi u kontinuitetu i jedno je od najboljih amaterskih pozorišta u Srbiji i regionu. U okviru pozorišta radi dječiji ansambl, omladinski i večernji ansambl, i jedno je od rijetkih amaterskih pozorišta koje školuje svoj budući večernji ansambl.
Predstave dječijeg ansambla su posljednje dvije i po decenije uzastopno proglašavane najboljim ili su bile među prva tri mjesta na pokrajinskim i republičkim festivalima, ali i na festivalima međunarodnog karaktera.
Ništa lošiji nije ni odrasli ansambl, koji broji na hiljade osvojenih nagrada. Ono što se izdvaja je to da je ovo amatersko pozorište dobitnik najvećeg broja „Zlatnih maski“ na „Festivalu festivala“ u Trebinju, koje okuplja svake godine najbolje predstave iz bivše SFRJ. Pored pokrajinskih, republičkih i međunarodnih nagrada, pozorište je dobitnik nagrada „Zraci kulture“ i „Iskra kulture“, za doprinos kulturi u opštini Kula odnosno u Autonomnoj pokrajini Vojvodini.
O kvalitetu ovog amaterskog pozorišta govori i to da je nastupalo na mnogim profesionalnim scenama (Narodno pozorište Beograd, Zvezdara teatar, Srpsko narodno pozorište, Pozorište mladih, Novosadsko pozorište, Narodno pozorište Sombor, narodno pozorište Subotica, Narodno pozorište Sterija).
Glumci ovog pozorišta, pored zajedničkih nagrada osvojenih na brojnim festivalima, i pojedinačno su najnagrađivaniji glumci amateri u Srbiji, a pozorište je sa svojim predstavama gostovalo i u Kraljevini Danskoj, Slovačkoj, Sloveniji, Hrvatskoj, Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini.
Premijerno izvođenje i nagrade
Predstava „Poloneza Oginskog“, autora Nikolaja Koljade, u režiji Milene Pavlović, premijerno je izvedena 14. decembra 2024. godine u izvođenju ansambla pozorišta "Stevan Sremac" Doma kulture iz Crvenke. Od svoje premijere, ova predstava je imala brojne izvedbe i ostvarila zapažena učešća na festivalima širom Srbije.
Ovaj snažan dramski komad brzo je stekao priznanja stručne javnosti i publike, a kruna dosadašnjeg uspjeha stigla je kroz osvajanje prestižnih nagrada. Poloneza Oginskog je pobjednik 61. Festivala amaterskih pozorišnih društava Vojvodine, kao i 66. Republičkog festivala amaterskih pozorišta Srbije (RFAPS).
Na 66. RFAPS-u, predstava je ovjenčana Zlatnom plaketom za najbolju predstavu, čime je stekla pravo učešća na renomiranom Festivalu festivala u Trebinju. Takođe, stručni žiri je dodijelio nagradu za najbolju režiju Mileni Pavlović, nagradu za najbolje glumačko ostvarenje festivala - Cvijeti Jovanović Mučalica, nagradu za najbolju žensku epizodnu ulogu Gordani Mešter, nagradu za najbolju mušku epizodnu ulogu Zoranu Raduloviću. Uz to, žiri publike je takođe prepoznao Milenu Pavlović kao najboljeg reditelja festivala.
Pored nagrađenih glumaca, u predstavi igraju i Milorad Bjelan i Miroslav Malacko, dok tehničku podršku i kvalitet izvođenja osigurava uigran tehnički tim u sastavu: Biljana Bjelan, Aleksej Nađ i Zoran Dragićević.
Trajući 80 minuta, „Poloneza Oginskog“ je dokaz da amatersko pozorište može doseći vrhunski umetnički nivo i ostaviti snažan utisak kako na publiku, tako i na stručnu javnost.
Riječ reditelja
„Poloneza Oginskog“ je univerzalna priča o nostalgiji, povratku iz tuđine u domovinu, koju svako ko je izbjegao doživljava na svoj način - prožet sjećanjima iz djetinjstva i u suočavanju sa stvarnošću i činjenicom da „ništa nije kao što je bilo“, neminovnim buđenjem iz sna i odrastanjem.
Radnja komada „Poloneza Oginskog“, najpoznatijeg savremenog ruskog dramskog pisca Nikolaja Koljade, smješten je u tranziciono vrijeme postkomunističke Rusije u Moskvu, u koju se, poslije 10 godina, glavna junakinja Tatjana Danilovna vraća iz Amerike, iz Njujorka, sa prijateljem tranvestitom Dejvidom, koga je upoznala na liječenju od depresije. Ona svoj stan, nekadašnje bogate moskovske zgrade, u kojem je živjela sa pokojnim roditeljima kao ambasadorsko dete, zatiče ruiniran i raskomadan, poluprazan, jer su njena služinčad sa sela, u pohlepi za građanskim urbanim životom, rasprodala sav namještaj i raskućila sve što se dalo raskućiti. Razočarana u svoju prvu ljubav Dimu, zbog koje se vratila u svoju domovinu i u nemogućnosti da se prilagodi novonastalim okolnostima u kojima kuvarica gazduje, a sluga vlada, Tatjana doživljava nervno rastrojstvo, ali i neobično iscjeljenje, odnosno oslobađanje od svoje prošlosti.
O reditelju
Milena Pavlović (1972.) diplomirala je glumu na Fakultetu dramskih umetnosti 1993. godine.
Od 1996. godine stalni je član glumačkog ansambla „Beogradskog dramskog pozorišta“, prvakinja od 2023. godine. Dobitnik je značajnih teatarskih i filmskih priznanja na domaćim i međunarodnim festivalima: nagrade za mladu glumicu na festivalima u Nišu, Užicu i Vršcu, Grand prix „Tatjana Lukjanova“, dobitnik mnogobrojnih godišnjih i kolektivnih priznanja.
Od 2000. godine bavi se pisanjem i režijom u matičnoj kući, kao i u drugim teatrima širom zemlje. Između 15 rediteljskih ostvarenja, najznačajnije predstave su: „Troje“, „Ljubav itd“, “Pijanista”, “Gospođica Julija”, „Zla žena“, „Pera Pan“, “Tajni dnevnik Virdžinije Vulf”, „Drekavac“, “Krcko Oraščić“, „Raslo mi je badem drvo“ i dr. Predstava „Pera Pan“ proglašena je za najbolju predstavu na festivalu „Zvezdarište“, po ocjeni publike 2007. godine, a predstava „Tajni dnevnik Virdžinije Vulf“ dobila je godišnju nagradu za najbolju predstavu SNP-a 2010. godine.
Pored mnogobrojnih dramatizacija romana, napisala je i dvije drame: „Sirijska ruža“ i „Ti si ti, a ja sam ja.“
