VEČERAS IGRA
Srijeda, 27. jul, Kulturni centar, 20:30 časova
ART
Jasmina Reza
Reditelj:
Željko Milošević
Igraju:
Zoran Jakšić... Serž
Darko Kurtović... Mark
Vladimir Samardžić... Ivan
Pomoćnik reditelja: Darko Kurtović
Scena: Željko Milošević i Milica Jeremić Telebak
Kostim: Milica Jeremić Telebak
Video: MAX Art Trebinje
Šaptač: Milica Salata
Montaža zvuka: Zoran Begenišić
Vizuelni identitet i fotografija: Jovan Vidaković
Produkcija:
Gradsko pozorište Trebinje, JU Kulturni centar Trebinje
O PREDSTAVI
U Parizu, 1994. godine, na sceni „Komedi teatra Šanzelize“, premijerno je izvedena drama ART francuske autorke Jasmine Reze. Poslije francuske premijere, ART je premijerno izveden 1996. godine na londonskom „Vest Endu“, gdje je sa ogromnim uspjehom igran osam godina. Uslijedila je i njujorška premijera i 600 irganja predstave. U međuvremenu, ART je preveden na oko 40 jezika i igran širom svijeta. Dođe tako „red“ i na scenu u Trebinju.
Serž je za 50.000 evra kupio sliku poznatog modernog slikara Antriosa, a taj čin, među trojicom prijatelja iz školskih dana, pokreće lavinu rasprava i „novih“ istina. Seržova kupovina slike konzervativnog Marka, pristašu umjetničkog klasicizma, „povrijedi“ i on prosto ne može da podnese taj potez svog prijatelja. Štaviše, on tu kupovinu vidi kao alarm i potrebu da se „zabrine“ za njega i njegov budući život. Zajednički prijatelj Ivan, čovijek bez stava i mekušac, nalazi se između dvije „vatre“ pokušavajući riješiti sve na svoj pomirljiv, pa i dodvornički način. Pokazaće se da su sva trojica zasebni svjetovi za koje se pitamo šta ih je uopšte držalo zajedno do sada.
Jedna bijela slika, kao vulkan koji je pritajeno čekao svoju erupciju, izbacila je na površinu uvrede, poniženja, prećutkivano i sebično, sve ono taloženo u proteklim godinama njihovog poznanstva i druženja.
„Slika je bijela i ako trepćete opazićete jedva primjetne poprečne pruge.“
O POZORIŠTU
Trebinje ima bogatu pozorišnu tradiciju. U jednom istorijskom momentu, tačnije pedesetih i šezdesetih godina XX vijeka, tu je djelovalo i profesionalno „Narodno pozorište Trebinje“.
Po gašenju „Narodnog pozorišta“ pozorišno stvaralaštvo nastavlja se pod okriljem KUD-a „Vaso Miskin Crni“ sve do 1992. godine. U ovom periodu, tadašnji trebinjski amateri, Momo Brkić, a nešto kasnije i Nataša Ninković, donose Trebinju najznačajnije nagrade tog vremena, Zlatne maske za glumačka ostvarenja, dobijene na Saveznom festivalu dramskih amatera Jugoslavije.
Zanimljivo je pomenuti da se u drugoj polovini osamdesetih godina, na izvjestan način stvara i dešava trebinjski kult pozorišta. Intezivira se pozorišni život grada. Značajno se umnožava produkcija, a pored pozorišta pri KUD-u intezivno djeluju nezavisne trupe „Alternativa Rinocervus“ i „Virus“, okupljajući veliki broj entuzijasta i postavljajući značajan broj dramskih dijela. U tom periodu igraju se predstave najrazličitih žanrova, priređuju raznovrsni, u to vrijeme nazivani kolažni programi, kao i programi poetskog i neverbalnog teatra, muzičko scenski performansi sa dramskim predznakom...
Dok se predstave i drugi programi izvode, pored sala tadadšnjih Doma kulture i Doma omladine, u galeriji Veritas, bašti restorana Bežigrad, Begovoj kući, gradskom parku, kupalištu Banje i drugim prostorima.
Ni nesrećni događaji devedesetih godina nisu u potpunosti utihnuli amaterski entuzijazam i glas pozorišta u Trebinju. U tim, ratnim godinama djeluje, a u skladu sa mogućnostima organizuje i gostovanja, pozorišna trupa „Slovo“. „Slovo“ stvara i u poratnim godinama, a u stvaralaštvu im se pridružuje Kulturna scena „Male stvari“ koja početkom XXI vijeka i postepenim gašenjem „Slova“, u periodu do formiranja Gradskog pozorišta, preuzima i veoma uspješno djeluje ostvarujući značajne rezultate. Rezultat njihovog rada naročito se ogleda uspjehom predstave „Don Kihot“ (Mihail Bulgakov), u režiji Miroslava Trifunovića, koja uz četiri nagrade, Zlatne maske, osvaja i Zlatnu masku za najbolju predstavu 2007. godine na Festivalu Festivala (nasljednik Festivala dramskih amatera Jugoslavije), kao i do tada prvoj pobjedi nekog trebinjskog pozorišta na BiH festivalu FEDRA (svojevremeno krovni, a sada festival najboljih selektovanih BiH amaterskih predstava) 2008. godine, sa predstavom „Uho, oko, obraz, trtica...“ po motivima jednočinki Muze Pavlove, a u režiji Željka Miloševića.
Gradsko pozorište Trebinje osnovano je 2009. godine pri JU Centar za informisanje i kulturu, a od 2013. godine djeluje u okviru JU Kulturni centar Trebinje.
Gradsko pozorište Trebinje, s obzirom na kratak vijek postojanja, pod ovim imenom dobitnik je brojnih nagrada, a kao najznačajniji uspjeh, kada su nagrade u pitanju, izdvajamo pobjedničke predstave festivalu FEDRA „Laki komad“ (Nebojša Romčević) 2012. u režiji Željka Miloševića i „Pisac pozorišne istorije“ (Ljubomira Đurkovića) 2017. u režiji Slobodana Marunovića, dok je predstava Ševa ili slavuj (Efraim Kišon) u režiji Željka Miloševića, osvojila pet Zlatnih maski, a ovjenčala se i onom najznačajnijom, Zlatnom maskom za najbolju predstavu u cjelini 2009. godine na Festivalu Festivala.
Gradsko pozorište JU Kulturnog centra Trebinje, pored redovnog poklanjanja pažnje amaterizmu, imalo je i par uspješnih produkcijskih „izleta“ realizujući predstave sa profesionalnim prefiksom.
