Večeras igra: TEATAR 011 Beograd

Utorak, 25. jul, KULTURNI CENTAR, 20:30 časova

„Večernja ruža“

(Trajanje 100 minuta)

AUTOR TEKSTA: po motivima romana „Izgubljene u magli“, Vlade Arsića

DRAMATIZACIJA I REŽIJA: Nataša Radonjić

ULOGE:

Jovana Petrović – HELENA

Nadica Spasojević– RUŽICA

Jovana Jović – SVETLANA

Igor Milikić – EKREM JAKUPI

Aleksandar Radojković –MIHAILO ĐORĐEVIĆ MIKI

Aleksa Denić – ARIF

Marina Marder – KATARINA ALEKSANDROVNA VOLKOV

Vladimir Jorgić - INSPEKTOR ANDRIJA KAŠIKOVIĆ

Aleksandar Jovanović – DANIEL

Đorđe Nakić – UROŠ MEŠTAR

Kristina Dimitrijević – TODORKA

Aneta Perišić – VIŠNJA

Jana Đorđević – MEDINA

Desimir Životić - SINAN

Željko Škobalj –KFOROVAC

Plesne koreografije:

Larisa Radonjić, Miloš Matić, Aleksa Denić, Desimir Životić; Dizajn zvuka: Zorana Pejić; Dizajn svjetla: Zoran Rakić; Video projekcija: Nikola Šnep; Video dizajn: Aneta Perišić, Aleksandar Radojković

Koreografi: Larisa Radonjić, Miloš Matić; Dizajn kostima: Jelena Vasiljević, Svetlana Vasiljević

Scenografija: Nataša Radonjić; Izbor i dizajn muzike: Nataša Radonjić

cgkgk.png (2.66 MB)

O PREDSTAVI

Tri tragične priče. Tri sudbine. Tri devojke koje život nije štedio. Helena, Ružica i Svetlana. Mlade, lijepe i nesrećne. Jedini njihov grijeh je što su vjerovale pogrešnim, ali bliskim ljudima, što ih je odvelo pravo na bespovratni put u pakao - postale su žrtve trgovine ljudima.

U ovoj predstavi žrtve imaju svoja imena, imaju svoja lica, što nam dozvoljava da se povežemo sa njima u teškim životnim pričama koje su ih zadesile. U životu, u našoj okolini, to su lica bezbroj bezimenih žena koje srećemo u prodavnicama, na ulici ili u svom komšiluku.

Trgovina ljudima i prinudna prostitucija je jedna od najrasprostranjenijih oblika kriminalne djelatnosti .

Ovo je tema o kojoj ne bi trebalo glasno da se priča, već da se vrišti o njoj, da nam se svima ureže u svijest, da nas sve kolektivno probudi. Da nas osvijesti, da bismo postali barem mrvicu odgovorniji i oprezniji u ovom današnjem svijetu u kome živimo, u svijetu iskrivljenih vrijednosti.

Predstava nas sve, pojedinačno, poziva na ličnu i društvenu odgovornost koja je u nama uspavana... Sad je trenutak da nam se upali crveni alarm u glavi da se ove stvari ne dešavaju samo drugima!

O POZORIŠTU

Teatar 011 je amatersko pozorište koje se razvilo iz dramske sekcije TŠ Drvo art, koje je sa radom počelo u oktobru 2008, a 2011. godine registrovano i primljeno u Savez amaterskih pozorišta.

Prvobitni naziv pozorišta je bio Teatar Art Lignum, sve do 2014. godine, kada je naziv promijenjen u Studio glume Teatar 011.

Od samog osnivanja, ansamblom rukovodi Nataša Radonjić, diplomirani filolog, koja je ujedno direktor pozorišta, umjetnički rukovodilac i reditelj svih predstava na repertoaru.

Ansambl, koji broji preko 30 članova, sačinjen je od entuzijasta uzrasta od 10 do 40 godina, koji pored svojih svakodnevnih obaveza, imaju želju da se bave glumom i umjetnošću.

Tokom 15 godina postojanja, na repertoaru Teatra 011 našlo se 14 večernjih predstava, i preko 15 predstava postavljenih za dječiju scenu.

Na festivalima širom zemlje i regiona, Teatar 011 je do sada osvojio preko 70 nagrada i u nekoliko navrata predstavljao Srbiju na međunarodnim festivalima u regionu.

Neke od predstava sa najvećim brojem osvojenih priznanja su:

- Dragi tata, M. Bogavac

- Priča sa zapadne strane, Artur Lorens (adaptacija Nataša Radonjić)

- Sekund i 35 stotinki, N. Romčević

- Šećerna vodica , L. Kovke

- Prljavi ples, (adaptacija Nataša Radonjić)

- Na površini, N. Radonjić, V. Jorgić, M. Stanković

- Jednostavno idioti, F. Bakman (dramatizacija N. Radonjić)

Sve aktuelne predstave Teatra mogu se pogledati na večernjoj sceni Akademije 28, u Beogradu.

O REDITELJU

Nataša Radonjić rođena je u Šapcu 1974. godine. Diplomirala na Filolškom fakultetu u Beogradu, smjer Srpska književnost i jezik. Nakon toga upisala master studije i stekla zvanje – diplomirani filolog. Zaposlena u srednjoj školi kao profesor književnosti.

Teatrom 011 uspješno rukovodi od oktobra 2008. godine, kao direktor, umjetnički rukovodilac, dramaturg i reditelj svih predstava na repertoaru.

Kao jedan od svojih najvećih uspjeha ističe to što je od jedne dramske sekcije sačinjene od šest članova uspjela da izgradi pozorište koje i nakon 15 godina drži veliki broj mladih ljudi na okupu i niže velike uspjehe, kako u Beogradu i Srbiji, tako i na festivalima u regionu.

Tokom 15 godina rada u pozorištu, potpisala je režiju za preko 30 predstava postavljenih na večernjoj i dječijoj sceni.

Nosilac je velikog broja nagrada i priznanja za režiju, pedagoški rad sa mladima, dramatizaciju, scenografska rešenja, muziku i kreativno osmišljavanje predstava.

O PISCU

Vlada Arsić studirao je novinarstvo na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Beogradu, a karijeru je započeo sredinom osamdesetih godina prošlog vijeka u Novim omladinskim novinama (NON), „Mladosti” i opštinskom glasilu „Voždovačke novine”. Bio je predsjednik omladine Voždovca, član Društveno-političkog veća grada Beograda i član Republičke konferencije SSO Srbije. Nakon uvođenja višestranačja, prestao je sa svakim vidom političkog angažovanja.

Tokom novinarske karijere, pisao je za „Ilustrovanu politiku”, „Politikin zabavnik” i „Nacionalnu reviju Srbija”, bio je urednik u Dnevnim novinama „Press” i reviji „SAT plus”, te glavni i odgovorni urednik časopisa „Horizont”. Za nepunih godinu dana postojanja, ovaj časopis dobio je i najvišu nagradu Turističke organizacije Srbije – Turistički cvet u oblasti fotografije. Bio je autor i prvi urednik televizijskog serijala „Od zlata jabuka” za koji je na Međunarodnom festivalu dokumentarnog filma u Velikoj Plani (2013) dobio Zlatnu bukliju za literarni pristup u filmu „Božić u Zlakusi”.

Angažovan je kao edukator Fondacije „Tijana Jurić” i licencirani je predavač MUP-a na temu pedofilije, narkomanije, sekti, trgovine ljudima i internet-predatora.

Živi i stvara u Beogradu.

Književno stvaralaštvo započeo je 2010. godine publicističkim djelom „Lopatanje đavola” štampanom u tiražu od 20.000 primeraka, u kojem se pozabavio problemom narkomanije u Srbiji. I naredna dva djela posvetio je pošastima koje prijete našoj djeci i omladini. U romanu „Izgubljene u magli” bavi se prinudnom prostitucijom, a u „Armagedonu” problemom pedofilije i zamkama koje nam prijete iz stvarnog, ali i virtuelnog svijeta društvenih mreža.

Jedan je od najčitanijih domaćih autora, a pažnju publike najviše je privukao djelima koji se bave romansiranom istorijom. U romanu „Brodolom” otrgao je od zaborava najveću riječnu katastrofu na Balkanu, nesreću broda „Niš”, koji je 9. septembra 1952. godine potonuo na ušću Save u Dunav.

„Noć arhangela“ prati sudbinu potomaka ubica Vožda Karađorđa, a „Kad zvona zaneme” najveći pomor u istoriji moderne Srbije, epidemiju pegavog tifusa 1914/1915. godine. Najluđe storije iz naše istorije sabrao je u djelu „Neviđena Srbija”. Riječ je o 90 najčudnijih priča, anegdota i događaja iz naše prošlosti koji bi se, većinom, mogli svrstati i u rubriku „Vjerovali ili ne”.

U svom posljednjem romanu „Osinje gnezdo” preispituje mit o sudbini moštiju Svetog Save i postavlja mnoga pitanja u vezi sa našom sudbinom. Romani „Izgubljene u magli” i „Brodolom” doživjeli su radio adaptaciju i premijerno izvedeni u okviru Dramskog programa Radio Beograda, a roman „Kad zvona zaneme”, prema zvaničnim podacima Narodne biblioteke Srbije, uvršćen je među deset najčitanijih knjiga u 2017. godini.