U novom izdanju emisije „Vodič kroz Trebinje“ razgovarali smo o aktuelnim turističkim kretanjima, ali i o jednoj od najistaknutijih ličnosti koje je iznjedrio naš grad - Luki Ćeloviću Trebinjcu.
Osvrćući se na početak turističke godine, Nikola Kokić, portparol Turističke organizacije Trebinje, ističe da su brojke zadovoljavajuće.
„Rezultati iz januara su na nivou od prošle godine, što je nekih do 15.000 registrovanih noćenja, tako da nam to govori da je zaista imalo smisla i povoda da na početku godine organizujemo koncerte poznatih muzičkih izvođača. Tokom skoro cijelog januara i februara je padala kiša i ne može subjektivno, na osnovu ličnog osjećaja, da se procijeni koliko je bilo turista po gradu, ali podaci govore da je situacija u januaru bila izuzetno zadovoljavajuća, u kontekstu noćenja turista“, naveo je Kokić.
Kao uvod u razgovor o Luki Ćeloviću, Kokić je podsjetio da je u pitanju jedna od značajnih ličnosti istorije Trebinja.
"Govorimo o veoma velikom čovjeku, trgovcu, dobrotvoru, bankaru sa kraja 19. i početka 20. vijeka, koji je zaista mnogo zadužio ne samo Trebinje već i Srbiju, odnosno Beograd. Umro je bez potomstva, zavještao je cijelu svoju imovinu i bogatstvo, koje je zaista bilo neprocjenjivo, Univerzitetu u Beogradu, tako da je svakako u pitanju nevjerovatna ličnost, koja je sigurno obilježila jednu epohu", istakao je Kokić.
Simo Radić, turistički vodič, podsjetio je na činjenice iz života Luke Ćelovića.
„Luka Ćelović je rođen u Pridvorcima 1854. godine, u porodici trgovca Manojla Ćelovića. Negdje se navodi da je rođen na Svetog Luku i da je zato dobio to ime. Prvih deset godina života proveo je u Trebinju, nakon čega odlazi u Banjaluku, potom u Brčko, a sa osamnaest godina, bez kapitala, samo sa onim što ima u glavi, prelazi u Srbiju, u Beograd“, priča Radić.
On je naveo da je Ćelović učestvovao, kao dobrovoljac, u ustancima i ratovima, a nakon sticanja nezavisnosti Srbije započeo je uspješnu trgovinu.
„Bio je jedan od osnivača Beogradske kreditne zadruge i 30 godina, sve do smrti, njen predsjednik. Zanimljiv je i podatak o snazi njegove zadužbine, u koju se mjesečno, na račun, slivalo 260 hiljada tadašnjih dinara. Poređenja radi, naši stari Hercegovci bi rekli 'za hiljadu dinara si mogao da kupiš vola', a plate univerzitetskih profesora, ministara, generala su bile pet hiljada dinara", precizirao je Radić.
Emisiju pripremila Biljana Medar.
